بسم الله الحق

 

و اما عشق

 

سلام

 

....عشق یک توهم بازیگوشانه تن گرایانه نیست.

عشق باید بتواند بر مشکلات غلبه کند و مشکلات تازه خلق کند.

عشق باید آگاه با شد ،مسلط باشد،زنده باشد،یاغی باشد،بالنده باشد.

عشق یک عکس یادگاری نیست.

عشق یک مزاح شش ماهه یا یک ساله هم نیست.

فرار از خانه قدیمی ،سفره قدیمی،واژه های قدیمی و روابط قدیمی هم نیست...

عشق محصول ترس از تنها ماندن نیست .

عشق فرزند اضطراب نیست.

عشق آویختن بارانی به نخستین میخی که دستمان به آن می رسد نیست.

عشق گرچه از متن شوریدگی می روید اما مثل عدد قانون پذیر است و باقی.

وچه دردناک و اندوه بار و زجر آور که گاه ما قوانین استوار عشق را لحظه ای از یاد می بریم.......

از یاد می بریم که واقعیت عشق در بقای آن است و حقیقت عشق در عمق آن.

فراموش می کنیم که این هردو در اراده آدمی است که می خواهد رفعت زندگی را به زندگی بازگرداند.

و چه بسیار دختران و پسرانی که تمام هدفشان از طرح مساله عشق رسیدن است.

تهدید،سکوت،گریه،فریاد......و سرانجام رسیدن!!!!

وقتی هدف این قدر نزدیک باشد بعد از زمانی که برق آسا می گذرد دیگر نمی دانند چه باید بکنند!!!!

می مانند معطل!!!!

امااین را باید می دانستند که رسیدن پله اول مناره ای است که بر اوج آن اذان عاشقانه می گویند.

برنامه ای برای بعد از وصل،برای تداوم بخشیدن به وصل.

ازوصل ممکن و آسان تن تا وصل دشوار و خطیر روح.......

خدایا کمکمان کن تا در لحظاتی چنین خطیر تصمیمی شایسته بگیریم آنچنان که عاقبتمان ختم بخیر گردد.

ان شاء الله

 

 

یا علی مدد

در پناه حق