بسم الله الحق

 

 

.....ساعت7بعدازظهر روز سی تیر بود.مردم بسوی خانه دکتر مصدق رهسپار شده بودند....

دکتر در حالی که به شدت می گریست ،گفت:ای کاش من مرده بودم و ملت ایران را اینطور عزادار نمی دیدم....سپس افزود ای مردم من به جرات می گویم استقلال ایران ازدست

رفته بود ولی شما با رشادت خودآن را گرفتید....

آری ،روز سی تیرماه1331جوانان این مرزوبوم با خون خود چند جمله نوشتند تا برای همیشه سرمشق فداکاران  راه آزادی و وطن پرستان باشد.

آنان نوشتند که:

در مقابل اراده ملت هیچ نیرویی تاب مقاومت و پایداری ندارد.

تسلیم و تمکین و رضا در برابر شدائد و حوادث شیوه مردان غیرتمند نیست.

و ما با قطرات خون گرم خود درخت آزادی و عظمت ایران را که از شادابی و سرسبزی افتاده بود آبیاری کردیم تا تازگی و طراوت ازسر گیردوبارور و سایه گستر شود...

آخرین جمله ای که شهیدان راه آزادی با خون خود نوشتند این بود که

"همت کنید تا این شعله مقدس را که ما افروخته ایم خاموش نشود."

 

آری

نقش تو در زمانه بماند چنان که هست

                                            تاریخ حکم آینه دارد هر آینه

                                                                           یادشان گرامی و راهشان پررهرو باد.

 

 

 

زمانه بر سر جنگ است یا علی مددی

مدد ز غیر تو ننگ است یا علی مددی

 

در پناه حق