بسم   

بسم الله الحق

سلام

 

امام محمد تقي "ع"

نا شكري نعمت مانند گناهي نابخشودني است.

 

اي چراغ هدايت و اي كليد نجات ،اي مفسر كلام باري و اي واسطه فيض و رحمت حق تعالي

چگونه حلقه كوب درب خانه رب گردم كه اين بنده سخت شرمساراست و هيچ در بساط ندارد

تا پيشكش كند.

و اينك آمده است تا در پناه پيراهن شما پروانه اي شود ، پروانه اي درخور شمع وجود آن حاضر

 غايب از نظر .كه ديده ي آلوده را نظر كردن حرام است و آيينه زنگار گرفته و پرغبار دل را

تصوير نمودن محال.

اماما دل آوردم تا هديه كنم دلي شكسته كه گفته ايد خانه ي خداست.و مگر نه اينكه خدا جز به خانه ي خود نظر نمي كند؟؟؟؟؟

اي محبوب هميشه و هروقت ،اين دستهاي منتظر گداي درگه پادشاهند و كليد گنج مقصود را مي طلبند اگر تو پناهش نباشي ........

 

اين دل عجيب هوايي شده و مرغ انديشه هوس پرواز در آسمان صحن و سراي آقا را دارد.

كبوتر دل تا گنبد طلايي اش پرواز كرد ، اما اين دستها تنها توانست از دور براي تبريك و احترام بر سينه قرار گيرد و جز كلامي هيچ نگفت:

السلام عليك يا علي بن موسي الرضا "ع"

 

باز بغض غريب آن پاييز

به شكفتن دمي امانم داد

                                                شهر باراني بهاري را

                                                در حريم رضا نشانم داد

زايري چشمهاي گريان را

به در پاك صحن مي ماليد

                                               بوسه مي زد بر آستانه در

                                               با تمام وجود مي ناليد

زاير ديگر از سر تعظيم

در هواي زيارتي مقبول

                                             عاشقانه زير لب مي گفت

                                             السلام عليك يا بن رسول

سايه سرد كفتران حرم

بر درپاك صحن سر مي خورد

                                            عطر سكر آور اذان را باد

                                            تا خدا تا فرشته ها مي برد

دست گرم نسيم مي لغزيد

بر سر و روي طفل خسته آب

                                           دركف صحن حوض بي آرام

                                           آب چون من نفس زنان بي تاب

دست بر دست آب بنهادم

ياد از تشنه و سبو كردم

                                          لحظه اي رفتم از خود و آنگاه

                                         ملتهب شعله ور وضو كردم

صحن غوغايي و دل عطرآگين

يك سحر عطر و بوي حاجت داشت

                                   سينه تب دار و چشمها گريان

                                   بازهم دل سر زيارت داشت        

 

 

 

 

در پناه حق

يا علي مددي