بسم الله الحق

.......

استاد می گوید:

- ما همه نیازمند عشقیم.عشق بخشی از سرشت انسانی است، به همان اندازه ی خوردن،نوشیدن و خفتن.گاهی به هنگام تماشای یک غروب زیبا ،خود را کاملا تنها می یابیم و می اندیشیم؛ "این زیبایی اهمیت ندارد ،چون کسی را ندارم تا در این زیبایی با او سهیم شوم."

در چنین مواقعی باید بپرسیم:"چندبار نثار کردن عشقمان را از ما خواسته اند و ما امتناع کرده ایم؟چند بار از نزدیک شدن به کسی و گفتن آن که دوستش داریم، ترسیده ایم؟

از تنهایی حذر کنید ، چرا که به اندازه ی خطرناک ترین دارو های مخدر خطرناک است.اگر غروب ،دیگر برای شما معنایی ندارد ،فروتن باشید و به جست و جوی عشق برخیزید .بدانید که همچون بقیه ی برکت های روحانی ،هرچه بیشتر حاضر به بخشش باشید ، بیشتر دریافت می کنید.

                                                                    "پائولو کوئلیو- مکتوب"

در پناه خدای علی