بسم رب المهدی

 

امام صادق علیه السلام فرمودند:خدا ابراهیم (ع) را خلیل خود کرد برای سجده های بسیارش

 

 

این عشق آغاز دارد و پایان ندارد.در قربانگاه،این عشق را سر ببر تا ریشه گیرد و از نیستی،هستی پدید آید.

عقل می گوید:نه و عشق می گوید:آری.

عشق هرکجاپا گذارد ،عقل را از مسند معزول می دارد.

تیغ حسابگرانه از بریدن باز می ماند و عشق بی محابا حلق خود را تقدیم معشوق می نماید...اثر ناتوانی تیغ برگلوی ذبیح را بنگر!

آیا در باور می گنجد ،ذبح فرزند بدست پدر؟چه دشوار است و ناممکن !

آری حیرت تو می افزاید و عن قریب درآن غرق خواهی شد.اما غریب تر و ناآشناتر برای ناآشنایان آن است که میوه ی دل بگوید:من آماده ام تا امر مولایم به انجام رسد ،تاهرآینه دچار نافرمانی نگردیم.

ودر این هنگامه دیگر نخواهی توانست سرکشی تیغ سرد را از انجام وظیفه در مخیله بگنجانی.

دراین وادی دیگر گفتگویی از دشنه و آهن نیست که پرند است و پرنیان.

همه ناز است و نیاز.

- تیغ به صدا در می آید :چه باید کرد؟ -

احلام آشفته را به خواب خوش تعبیر کردن هنری است که از عهده ی یوسفان بر می آید؛آن ها که در سعی بین آسمان و زمین اند،تابلکه در این رهگذر نعمتی بر بنده ای دور شده و گرفتار پرسد.

این مقام صابران است.چنان صبر و یقین پیشه کنند که ابلیس از آنها دور شود و کوه و دشت از صلابت باورشان بگرید.

در قربانی تاخیر روامدار!امری سترگ رسیده است.فرمانی است برای دوستی و تقرب.همانا"او بزرگ است و ستایش خاص اوست."قربانی تو تقرب می یابد؛همان که روزی هابیل او را پیشکش کردوقبول درگاه گردید.حال تو از بهترین درگذر تا قبول درگاه گردی.بر دورشدگان در مواقف،سنگ انداز تادروسوسه ی فریب تو نباشند.

وعید آن روز است که دلت را به بلای دوست مبتلا سازی.دوست خدا شوی.دوست دوستان تاپیشوای خلق گردی.

چه زمزمه می کنی؟ آری! پاسخ گوی پروردگارت را....

لبیک ،اللهم لبیک

وهیچ دوستی ، دوست خود را نمی میراند.

 

عیدتان مبارک.

 

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج

یا علی