بسم رب العلی الاعلی

......مادرجان،یادت هست که تو و پدر به خاطر شفای من و برادرم حسین تصمیم به روزه گرفتید و سه روز متوالی افطارتان را به دیگران بخشیدید. من وحسین در بستر بیماری خفته بودیم و تووپدر پروانه وار گردمان می گشتید و مداوایمان می کردید پیامبر به عیادتمان آمد وبه شما گفت:نذری کنیدبرای شفای این دوکودک. تووپدرم علی گفتید:ما نذرمی کنیم که با شفای این دونورچشم سه روزمتوالی روزه بگیریم.من وحسین چشمان بیمارمان را گشودیم وگفتیم:ما نیز سه روز،روزه می گیریم.فضه خادمه هم گفت:اگرخدا این دوعزیزراشفاعنایت کندمن نیزسه روزپیاپی روزه می گیرم.مابه لطف خداودعای شما شفا یافتیم واولین روز ادای نذراغازشد.وقت افطاربود.دورسفره نشسته بودیم تا پدرازمسجد بیایدویک روزروزه رادر کناراوبگشاییم.ماحضری پنج نان جوبودکه جوآنرا پدروام گرفته بود،فضه آردکرده بود وتوپخته بودی.دستهای پنج روزه دارهنوزبه سفره نرسیده بودکه صدای دربلندشد.

سلام ای خاندان وحی! مسکینم ودرنهایت فقر، ازآنچه می خوریدبه مانیزبخورانید تاخداجزای خیربه شما بدهد.

 هنوزکلام فقیربه پایان نرسیده بودکه تووپدرم نانهای خودراروی هم گذاشتید وناگاه نانهای من وحسین وفضه راهم برروی آن یافتید وهمه را تحویل سائل دادید.افطارباآب گشوده شد وهمه گرسنگی را باخودبه رختخواب بردیم.فردای آن روزنیزماجرا به همین نحوگذشت.وقت افطار یتیمی درزد وهرپنج نان جودردامان اوقرارگرفت وآنچه برسرسفره افطارماندکاسه گلین آب بود.روزسوم علاوه برگرسنگی،ضعف نیزآمده بود.ولی اوهم نتوانست نانها را درسفره نگاه دارد وپنج نان روزسوم روزه به اسیری درمانده بخشیده شد.

من وحسین ازحال رفتیم.توچشمانت به گودی وکبودی نشسته بوداما به نمازایستادی وپدرهم که مردگرسنگی بودوصبوری،چون کوه استوارایستاده بودوخم به ابرونمی آورد.تنها چیزی که می توانست ما را ازآن نحافت و ضعف دربیاورد، دیدارپیامبربود.من وحسین بدین اشتیاق ازجا کنده شدیم ودست دردست پدربه سوی خانه پیامبرراه افتادیم.وقتی پیامبرمارا به آن حال دید سخت غمگین شد.بلافاصله ازحال توپرسید.گفت برخیزیدتا حال وروزفاطمه راجویا شویم.وقتی به خانه درآمدیم وپیامبرتورا دید،بغضش ترکید.تورادرآغوش گرفت وهای های گریست.هیچ کس مثل جبرئیل نمی توانست غم سنگین دل پیامبرراازجا تکان دهد.جبریل به پیامبرسلام کرد ومژده دادکه هدیه ای ازجانب خدابرای این خاندان آورده است.آن هدیه چه بود؟خدا شما روزه داران ایثارگرومارابه بهانه وطفیلی شما ستایش کرده بودوچه هدیه ای برترازاینکه انسان مورد تمجید وستایش خدا قراربگیرد.

 یوفون بالنذر و یخافون یوما کان شره مستطیرا ۞ و یطعمون الطعام علی حبه مسکینا و یتیما و اسیرا ۞ انما نطعمکم لوجه الله لا نرید منکم جزاء و لا شکورا ۞

این سه روز را قدر بدانیم.

 

اللهم عجل لولیک الفرج

یاعلی