بسم رب الحسین

امام صادق علیه السلام می فرمایند:ذکرالموت یمیت الشهوات فى النفس ویقلع منابت الغفلة،ویقوىالقلب بمواعدالله ویرق الطبع،ویکسراعلام الهوى،ویطفى‏ء نارالحرص،ویحقرالدنیا،وهومعنی ماقال النبى (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) فکرساعة خیرمن عبادة سنة.

 

یادمرگ شهوتهاى سرکش رادردرون آدمى مى‏میراند، وریشه‏هاى غفلت را ازدل برمى‏کند، قلب را به وعده‏هاى الهى نیرومى‏بخشد، وبه طبع آدمى نرمى ولطافت مى‏دهد،نشانه‏هاى هواپرستى را درهم مى‏شکندوآتش حرص را خاموش مى‏کند،این است معنی آنچه که پیامبر(ص)فرمودند:یک ساعت تفکربهترازیک سال عبادت است.

.......

هرکس دیگری،هر شخصیت تاریخی در شرایطی قرار بگیرد که حسین بن علی (ع) در شب عاشورا قرار گرفت یعنی در شرایطی که تمام راههای قوت وغلبه ظاهری بردشمن براو بسته باشد وقطعا بداند که خود واصحابش به دست دشمن کشته می شوند،درچنین شرایطی زبان به شکایت باز می کندواینرا تاریخ گواهی می دهد.جملاتی میگویند نظیر: تف براین روزگار، افسوس که طبیعت با من مساعدت نکرد.می گویند وقتی ناپلئون درمسکو دچارآن حادثه شد، گفت افسوس که طبیعت چند ساعت بامن مخالفت کرد.دیگری دستش را به هم می زند و می گوید :روی توای روزگار سیاه باد که ما را به این شکل درآوردی .

 اما حسین بن علی اصحابش را جمع می کند ،چنان که روحش ازهرشخص موفقی بیشترموج می زند ومی فرماید: "خدا را به بهترین ثنا ستایش می کنم و اورا درهنگام آسایش و سختی شکر می گویم و ......" او جز سپاس و شکرچیزدیگری نمی بیند .

از شعارهای روز عاشورای حسین (ع) یکی این است :

الموت اولی من رکوب العار                                    والعار اولی من دخول النار

تا آخرین لحظه ها علمش،سکناتش،سخنانش،تمام حق خواهی وحق پرستی اش موجی ازحماسه است.شب تاسوعاکه برای آخرین باربه اوعرضه می دارند یاکشته شدن یاتسلیم،اظهارمی دارد: " به خدا قسم که من هرگز نه دست ذلت به شما می دهم ونه مثل بردگان فرارمی کنم.مردانه مقاومت می کنم تا کشته شوم .

حماسه حسینی:شهید مطهری

تنها این کلام بانوی شکیب رینب کبری(س) گویای همه چیز است:"ما رایت الا جمیلا"

 

اللهم عجل لولیک الفرج

یا علی