شهید

به نام خدا

 

شهدای دانشگاه تبریز / شهید حسین عباسی

خدایا می دانی چه می کشم.پنداری چون شمع ذوب می شوم.ما از مردن نمی هراسیم اما می ترسیم بعد از ما ایمان را سر ببرند و اگر بسوزیم روشنایی می رود و جای خود را دوباره به شب می سپارد.پس چه باید کرد؟از یک سو باید بمانیم تا شهید آینده شویم و از دیگر سو باید شهید شویم تا آینده بماند. هم باید امروز شهید شویم تا فردا بماند و هم باید بمانیم تا فردا شهید شویم.عجب دردی! چه می شد امروز شهید می شدیم و فردا زنده می شدیم تا دوباره شهید شویم؟!

/ 0 نظر / 13 بازدید