و خانه خانه ی توست!

به نام خدا

سلام

 

*خیلی آشناست. انگار نه انگار اولین بار است که می آیی.چرا غریبی ات نمیشود؟
انگار قبلا سالها اینجا بودی یا همیشه اینجا بودی و هر جا فکر میکردی هستی، خواب بوده. شهر، اداره، خیابانها و بازارها، همه دورند.زمین زیر پایت، برای اولین بار واقعی است.سفت و قابلا لمس.نکند بقیه زمین ها، سرزمین های خیالی بودند؟

*
حاج آقای کاروان مرتب توضیح میدهد.می ترسد کسی اینجا گم بشود؟خودش یک آیه خواند که میگفت:"این اولین خانه ای است که برای مردم بنا شده 1".مردم آمده اند خانه قدیمی خودشان.عاریتی نیست.سندش به اسم خودشان است.به در و دیوارهایش انس دارند، عادت دارند، دلشان آرام میشود.کسی توی خانه اش گم میشود؟

*
مثل خانه دوره کودکی ات، مثل همه خانه های قدیمی،پر از خاطره است.خاطره هایی که دور و گنگ شده بودند، دلتنگشان هم نبودی ولی حالا که برگشتند، میبینی چه قدر جایشان خالی بوده.مثل خانه های قدیمی پر از بوی آنهایی است که دوستشان داشتی و فراموششان کردی. پر است از چیزهای خوبی که جا گذاشتی.

*
چرا میگویند بزرگی خانه، آدم را میگیرد؟ این بزرگی که خیلی آشناست.



1.
سوره آل عمران-96

 

منبع:
"...
و خانه خانه توست"
نوشته: فاطمه شهیدی

/ 1 نظر / 8 بازدید
میثم

س ل ا م ان شاالله به زودی قسمتمان شود.